ابزار آپلود

صدای نقویان هم از افراطی گری درآمد. آقای نقویان امروز در سخنرانی خود که در مجلسی واقع در خیابان شهید رجایی یزد سخن می گفت، از نگارش نامه ای تند به خود خبر داد که در آن فردی گمنام بدون رعایت ادب میزبانی، از وی خواسته بود تا «مختصر آبروی خود را با انتقاد از رییس دولت از بین نبرد» (!)
سخنان نقویان به گونه ای بود که ضمن تمجید از اقدامات مفید دولت، برخی انتقادات را به صورت ملایم مطرح کرده بود.
اما گویا آستانه ی تحمل برخی افراد افراطی به حدی پایین است که حتی تحمل شنیدن چنین انتقاد ملایمی را از آقای نقویان ندارد.
نقویان در سخنانش با یادآوری این نکته که من خود دلسوز انقلاب هستم ضمن تجلیل از خانواده ی شهدا و خدمتگزاران، طرح انتقاد از برخی رفتارها و عملکردها را ضروری دانست.
وی از فردی که نامه مزبور را نوشته بود خواست تا شجاع باشد و با درج نام و تلفن خود امکان گفت و گو را فراهم کند.
نقویان در ادامه سخنان خود با تقبیح افراطی گری گفت: در ابتدای انقلاب، فردی در هنگام تکبیر نماز گفته بود: الله اکبر ، خمینی رهبر ، هنگامی که فردی به او گفته بود جای این شعار در نماز نیست، وی با موضعی تقابلی با ضد ولایت فقیه خواندن فردی که او را راهنمایی کرده بود، در نماز بعدی هنگام تکبیر گفته بود: الله اکبر، خمینی رهبر، مرگ بر ضد ولایت فقیه.
این واقعیت جامعه ی ماست که برخی افراد با ایجاد جار و جنجال خود را نماینده جمع می شمارند و با شیوه های گوناگون بیانیه نویسی گمنام، به نام جمعی از فلان جمعیت و جمعی از فلان قشر و .... و به اتهام و افترا پراکنی می پردازند و با شیوه های خشن و سفسطه و تهمت پراکنی ، راه را بر طرح انتقادهای مشفقانه می بندند.

به راستی تا چه زمانی باید به جنجال آفرینان بی منطق و بی تحمل میدان داد و آبرو و حیثیت مردم و نخبگان و شخصیت های گوناگون را در معرض چنین رفتار نابخردانه قربانی کرد؟

علی اكبر اولیا نماینده مردم یزد در مجلس شورای اسلامی و رئیس كمیته اقتصادی فراكسیون خط امام مجلس از جمله اصلاح طلبانی است كه معتقد است اگر عقلای قوم به عوض شدن فضا كمك نكنند، رئیس جمهور یازدهم از نزدیكان احمدی نژاد انتخاب خواهد شد. مثلث در گفتگو با این فعال سیاسی آرایش آتی نیروهای سیاسی كشور را مورد بررسی قرار داده است.

- فضای سیاسی كشور را چطور می بینید؟ آیا آرایش جدیدی بین نیروهای سیاسی كشور در رقابت های آتی انتخابات شكل خواهد گرفت؟
پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم كشور با التهاباتی همراه شد ولی اكنون به آرامش نسبی رسیده كه امیدوارم در سال 1389 به ثبات برسد. برای برقراری ثبات باید منافع ملی در نظر گرفته شود. همه كسانی كه در داخل مجموعه نظام , و دلسوز  كشورند و به مبانی و ارزش های انقلاب، جمهوری اسلامی و قانون اساسی پایبندند قطعا می فهمند كه در اتفاقات باید این اصل را مبنا قرار داده و صف شان را از كسانی كه با نظام عناد دارند، جدا كنند.
مباحثی را كه مطرح می شود را باید به عنوان مباحث داخل نظام حل و فصل كنیم. امیدوارم پس از فروكش كردن یكسری التهابات،‌ فضایی به وجود آید تا افرادی كه امتحان خود را در طول سال های انقلاب پس داده و برای نظام سرمایه گذاری كرده اند و سوابق مثبتی در نظام به ثبت رسانده اند بتوانند خدمتگزار باشند.

- شما در حالی نسبت به ثبات در فضای سیاسی كشور اضهار امیدواری می كنید كه به نظر می رسد همچنان زمینه گفت و گو و رفع سوء تفاهم بطور جدی فراهم نیامده و برخی از فعالان سیاسی رقبای خویش را  با شیوه های مختلف طرد می كنند؟
موضوع اغتشاشات پس از انتخابات دهم و افرادی كه با نظام عناد داشتند حل شد ولی هنوز حرف هایی وجود دارد كه باید در فضای آرام و مبتنی بر نقد سازنده بیان شود. ویژگی این فضا باید این باشد كه هیچ كس بنا را بر حذف دیگری و متهم كردن رقبا قبل از روشن شدن حقایق نگذارد. معتقدم صحبت كردن در چنین فضایی سازنده است و اقتدار نظام را تقویت می كند. این موضوع خود تضمین كننده ثبات و پایداری نظام در حوزه های سیاسی و اقتصادی است. این موضوع اتفاق نمی افتد مگر اینكه همه نیروهای داخل نظام احساس كنند حضورشان در كشور به رسمیت شناخته می شود.

- ارزیابی تان از برنامه ریزی حامیان دولت برای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری چیست؟
قدرت آنقدر شیرین است كه گروه حاكم به این سادگی ها اجازه از دست رفتن عرصه را نمی دهند. این گروه از همه ابزارهای در اختیار استفاده می كنند تا بتوانند در دوره بعدی ریاست جمهوری نزدیك ترین فرد به احمدی نژاد را بر مصدر كار قرار دهد. خیلی ساده انگاری است كه تصور شود پس از این دوره اجازه داده می شود كه جریان های دیگر نیز وارد صحنه قدرت شوند.
نوع نگاهی كه دولت به مجلس و قانون دارد بارزترین ویژگی این نوع بینش است یا بطور مثال دولتمردان اعلام كرده بودند كه اگر قانون هدفمند سازی یارانه ها و لایحه بودجه 89 آنطور كه می خواستند،‌ تصویب نمی شد آنها را اجرا نمی كردند. همه این مسائل نشان می دهد كه آنان فقط به فكر كار و خط خودشان هستند. اگر عقلای قوم به عوض شدن فضا كمك نكنند، قطعا رئیس دولت یازدهم از نزدیكان احمدی نژاد خواهد بود. حلقه اطرافیان احمدی نژاد نه تنها فراجناحی عمل نكرده اند بلكه به تدریج به تیمی محدودتر و مطیع برای رئیس جمهور تبدیل شده اند. جریانی كه آقای احمدی نژاد نمایندگی آن را بر عهده دارد قائل به مشاركت نیست. در موضوع انتخابات هم دیدید كه بسیاری از اصول گرایان سكوت كردند و با ایشان همراهی نكردند.
------------------
منبع: (اینجا)